Een magische vouwkaart maken

De flexagons zijn platte veelhoeken die aan elkaar hangen op een dusdanige manier dat door te vouwen, verborgen zijdes geopenbaard worden.

Flexagons zijn vrij recent ontdekt. Oorspronkelijk begon de Engelse wiskundige Arthur H, Stone zich voor flexagons to interesseren toen hij student was in Princeton en zijn Amerikaans briefpapier op de grootte van Engels briefpapier gevouwd wou krijgen. Samen met een aantal collega’s begon hij andere flexagons te ontwikkelen, en ze werden uiteindelijk in 1956 aan het grote publiek voorgesteld door Martin Gardner in zijn befaamde “Mathematical Games” column voor de Scientific American.

De samenhang tussen de flexagons en wiskundige theorie (vooral groepentheorie en kombinatoriek) werd voor de eerste keer in 1957 (voor meer details, zie: C. O. Oakley and R. J. Wisner: Flexagons, The American Mathematical Monthly, Vol. 64, No. 3 (Mar., 1957), pp. 143-154)

Je hebt twee grote klasses van flexagons: de tetraflexagon, gebaseerd op aan elkaar gelinkte vierkanten; en de hexaflexagons, gebaseerd op aan elkaar gelinke zeshoeken.

De simpelste tetraflexagon is de tritetraflexagon die drie zijdes kan openbaren. In de knutselactiviteit maken we een tetratetraflexagon die vier zijdes openbaart.