EEN VLAK VULLEN MET RUITEN
Download Instructies (PDF)Wiskundige achtergrond
Een betegeling met een patroon dat zich nooit herhaalt, heet een niet-periodieke betegeling. In de jaren 1960 onderzocht Hao Wang of je zo’n vlak met een eindige verzameling tegels kon betegelen. Zijn student Robert Berger bewees dat dit mogelijk was, aanvankelijk met meer dan twintigduizend tegels.
In de jaren 1970 vond Roger Penrose betegelingen met veel kleinere sets. De eenvoudigste bekende varianten gebruiken twee verschillende ruiten. Door extra lijnen of kleuren op de tegels aan te brengen, ontstaan nog meer patronen.
